2007/Jan/30

ฉันคือฉันฉันใช่ใคร ใจของฉัน ฉันเท่านั้น จะบงการ ใจฉันได้

ฉันคือฉัน เพราะเช่นนั้น ไม่ว่าใคร อย่าคิดได้ บังคับใน หัวใจกัน

เธอคือเธอ เธอเป็นใคร ใยห่วงหา เธอเข้ามา อยู่ข้างใน ใจของฉัน

หรือเธอคิด อยากทำร้าย หัวใจกัน แต่ทำไม ใจของฉัน นั้นยอมเธอ

ใจคือใจ ใช่ใจใคร ใจของฉัน เมื่อก่อนนั้น หามีใคร บังคับได้

แต่วันนี้ เธอเข้ามา เธอคือใคร ใยถึงได้ ทำให้ใจ ไหวหวั่นเกรง

ใจของเธอ เคยมีใจ กับใครบ้างหากรักร้าง จากเธอไป ใครข่มเหง

ก่อนใจฉัน นั้นดั่งเหมือน ใจนักเลง แต่วันนี้ กลับกลัวเกรง หัวใจเธอ

2007/Jan/23

เหม่อมองฟ้า ฟ้ามืดลง ใจปลงหนัก คิดถึงรัก ที่จากไป ให้ใจหาย

ฤาทุกครา เมื่อฟ้ามืด ลงยามใด ในหัวใจ ต้องเจ็บปวด ทรมาน

เหม่อมองฟ้า ฟ้ามืดไป ใจคิดถึง ครั้งเคยซึ้ง ติดตรึงใจ ในความหวาน

ยังคิดถึง ตรึงใจอยู่ ทุกคืนวัน เคยรักกัน แต่วานวัน ก็ผ่านไป

เหม่อมองฟ้า ฟ้ามืดไป ไร้แสงดาว ท้องฟ้ากว้าง ว่างเปล่า ดาวห่างหาย

แม้จันทรา เคยเจิดจ้า ยังจากไป ดังหัวใจ ฉันไร้เธอ เพ้อกับลม

เหม่อมองฟ้า ฟ้าไร้แสง แห่งจันทร์ส่อง สุดเศร้าหมอง นองน้ำตา พาใจเหมือน

ฟ้ามืดไป ไร้แสงสะกาว แห่งดาวเดือน เปรียบเสมือน ดวงใจฉัน นั้นไร้เธอ

*******************

.......ฉันนั่งอยู่มุมเดิมที่ท้ายเตียงข้างหน้าต่างในคอนโดของฉัน ทุกอย่างในห้องเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ดอกไม้ดอกนั้นที่วางอยู่หลังทีวี ก็ยังอยู่ตรงนั้น แก้วกาแฟที่ฉันดื่มไปเมื่อเช้ายังคงวางอยู่ที่เดิม และรูปของเขา ใช่ ผู้ชายที่ฉันหวังให้เป็นคู่อยู่ร่วมกันจนวันตาย ก็ยังคงเฝ้ามองฉันด้วยสายตาเศร้าๆ ตรงที่เดิม อืม ใช่ หัวเตียงของฉันเอง แต่มีสิ่งหนึ่ง และเป็นสิ่งเดียวเท่านั้นที่มันเปลี่ยนแปลงไป.....

......ท้องฟ้าที่ฉันคุ้นเคย ท้องฟ้าที่เคยเป็นเพื่อน ท้องฟ้าที่ฉันเฝ้ามองทุกครั้งที่ฉันนั่งอยู่ตรงนี้และรู้สึกเหงาขึ้นมา ท้องฟ้ายังคงเป็นท้องฟ้าที่ฉันเห็นอยู่ทุกวัน แต่ต่างออกไปที่คืนนี้ท้องฟ้าที่เคยทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่น กลับทำให้ฉันหดหู่อย่างบอกไม่ถูก......

......ฉันรู้สึกเหงาเหลือเกินในคืนนี้ ดาวดวงน้อย และแสงอบอุ่นของดวงจันทร์ที่ฉันหวังพึ่งพา กลับพากันสมน้ำหน้า และทิ้งฉันไปอย่างไม่ใยดี ฉันไม่สามารถที่จะทำใจให้มองไกลออกไปบนท้องฟ้าที่มืดดำ เพราะทนไม่ได้กับความใจร้ายของแสงจันทร์และดวงดาว...

.....ฉันหันกลับมามองในห้องที่ว่างเปล่า เพื่อหวังว่ามันจะทำให้จิตใจฉันรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาบ้างแต่ไม่เลย ถึงแม้ทุกอย่างจะยังคงอยู่เหมือนเดิม แต่ที่ตรงนั้น ตรงที่คนที่ฉันรักเคยนอนซมด้วยโรคร้ายที่ไม่พึงปรารถนานั้น มันยังมีร่องรอยของความเจ็บปวด พื้นที่ที่ยุบลงไปตามความยาวและขนาดร่างกายของเขา ยังคงย้ำเตือนให้ฉันคิดว่าเขายังคงอยู่ตรงนี้ ไม่ได้จากฉันไปไหน ใช่ความคิดอย่างนั้นอาจจะทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นที่มีเขาอยู่ใกล้ๆ แต่มันก็ทำให้ฉันรู้สึกเจ็บปวดทรมานได้ด้วยเช่นกัน เมื่อภาพเก่าๆ ที่เคยเห็นเขาต้องเจ็บปวดทรมานมันยังตามหลอกหลอนฉันอยู่อย่างร้ายกาจ.....

......ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าบนท้องฟ้าที่มืดมิดยามนี้ เขา.....คนที่ฉันรักและเฝ้าคิดถึงอยู่ตลอดนั้นจะสามารถมองผ่านความมืดมนนั้นลงมาหาฉันได้อย่างไร ท้องฟ้าตอนนี้มันมืด มืดซะจนฉันเองกลัว กลัวว่าเขาจะไม่สามารถมองเห็นฉันได้จากเบื้องบนนั้นอีกต่อไป....

*******************************

อยู่บนนั้นเธอมองมาถึงฉันไหม เพราะเหตุใดฟ้าจึงแกล้งแสร้งให้เหงา

ใยฟ้ามืดมนมิด สนิทเนา คิดถึงเขาที่จากไป ใจมืดตาม

หากพรุ่งนี้ สุริยา ลาไปบ้าง คงอ้างว้าง ในหัวใจ ไม่สิ้นสูญ

โปรดเถิดฟ้า ส่งแสงให้ ใจอาดูร นี้สิ้นสูญความทุกข์เหงา และเศร้าใจ

*******************************


edit @ 2007/01/23 00:57:32

2007/Jan/19

เคยมั๊ยที่เวลาเพื่อนหรือใครก็ตามที่พูดรึว่าสัญญาอะไรกับเราไว้ แต่แล้วก็ไม่เห็นจะทำอย่างที่บอกเลย....อะมันน้อยใจนะ

พี่สาวคนนึงที่ชั้นรักและนับถืออย่างแรงอย่าให้บอกชื่อเลยเดี๋ยวมันจะกลายเป็นการทำร้ายกันเปล่าๆ หนอยแน่ ทำเป็นบอกว่าจะเข้ามาอ่านบล็อกแล้วจะคอมเมนต์ไว้ให้แต่แล้วก็หายแซ๊บ โธ่ พี่แกก็งานยุ่งน่ะนะ ชั้นเองก็เข้าใจ แต่แหมทำร้ายเราไว้ซะมากมายแต่เหตุใด ใยไม่ทำตามสัญญา อนิจจาชีวิตกะเทยอย่างเรา ไม่เคยเข้าบล็อกมาก่อน พอได้คำแนะนำจากพี่สาวที่แสนดี ผิดพลาดไปไม่ใช่มากแต่โดนทำร้ายซะจนอาย อิอิ แต่ก็ช่างเถอะไม่มีพี่แกชั้นคงไม่ได้มาเฉิดฉายอยู่ในวงการบล็อกอย่างนี้

ลูกน้องอีก แหมแต่ละคนบอกอย่างนั้น พูดอย่างนี้ ไม่มีเลย ไม่มีโผล่หัวเข้ามาสักคน แต่เอาเถอะ น่ารักกันทุกคน

นี่รู้มั๊ยชั้นน่ะ ค๊ำ ขำ พี่สาวชั้นนะคุณมานั่งแทนที่น้องคนนึงในแผนกที่จะออกจากบริษัทในไม่กี่วันนี้ ขอเวลาแค่สามวัน ป่วนซะไม่มี แต่พรุ่งนี้ล่ะที่เด็ดไม่รู้แม่คุณจะย้ายไปไหน ได้ข่าวว่าจะกลับไปนั่งแถวบก. ก็เต็มไปด้วยงูพิษ ทั้งไอ้ หลาม ไอ้เหลือม ไอ้อาง ไอ้เห่า ฮ้า ห้า นั่นมันสถานเสาวภาร์ชัด ๆ ขอให้โชคดีนะพี่จ๋า โอย ง่วงแล้ว แต่นอนไม่ได้ น้องเอก น้องต๊อด แล้วก็น้องนกมาเตะบอลที่ห้องอีกแล้วสงสัยจะต้องเข้ากะทำงานอีกแล้วล่ะพรุ่งนี้ เอา ก็กะว่าจะไม่ไปไง

โอเค แค่นี้นะ ง่วงแล้วก็รู้สึกว่า แอลกอฮอร์ในร่างกายมันมากเกินไปแล้วต้องกินต่อไม่งั้นคงหลับก่อนที่บอลจะจบเกม ไว้คุยกันใหม่ จากนี้ไปให้โชคดี แค่นี้นะ!!!!


edit @ 2007/01/22 23:59:20